Ekonomia

Uprawę roli znano już w młodszej epoce kamiennej (neolit). Niektórzy badacze określają jej początki nawet na koniec średniej epoki kamiennej (mezolit), tj. na IX—VIII tysiąclecia p.n.e. Za kolebkę rolnictwa przyjmuje się najczęściej Bliski Wschód, skąd rozszerzyło się ono na tereny Azji, Afryki i Europy. Mniej liczni są zwolennicy teorii, wywodzącej uprawę roli z terenów Azji południowo-wschodnie j, jak również koncepcji istnienia kilku ośrodków rolnictwa, rozwijających się niezależnie od siebie. W każdym razie już w epoce wspólnoty pierwotnej hodowano większość uprawianych dzisiaj roślin, udomowiono zwierzęta gospodarskie, wynaleziono podstawowe narzędzia rolnicze oraz zastosowano sztuczne nawadnianie. Dotychczasowe badania archeologiczne wykryły ośrodki neolitycznych kultur rolniczych z VI i V tysiąclecia p.n.e. w Iraku Północnym, Mezopotamii, nad Nilem i na Wyżynie Irańskiej. Nieco młodsze zapewne są ogniska kultury rolniczej Indii i Chin. W następnych tysiącleciach rolnictwo rozpowszechniło się wśród neolitycznych plemion Azji Mniejszej, Półwyspu Bałkańskiego i innych krajów śródziemnomorskich, a następnie w stepach i leśno-stepowych strefach Europy i Azji. Pod koniec III tysiąclecia p.n.e. we wszystkich tych rejonach stosowano już szeroko uprawę roli. Niezależnie i nieco później rozwinęło się rolnictwo w Ameryce Środkowej.
Organizacja pożytku publicznego adwokat łódź roman fulneczek