Ekonomia

Równolegle z produkcją kapitalistyczną istniała produkcja drobnotowarowa. Mówimy o niej wówczas, gdy środki produkcji należą do drobnych, niezależnych producentów, którzy sami z rodzinami pracują w swych gospodarstwach rolnych lub warsztatach rzemieślniczych i nie zatrudniają pracowników najemnych. Celem działania gospodarki drobno-towarowej nie było uzyskanie zysku, a jedynie środków do życia. Tylko część produkcji przybierała formę towarów i była zbywana na rynku. Uzyskane pieniądze przeznaczano na zakup niezbędnych w gospodarstwie przedmiotów. Ten sposób produkcji nie odgrywał decydującej roli w żadnym okresie dziejów społeczeństwa i nie był podstawą żadnej formacji. Występował jednak ubocznie w różnych epokach historycznych i miał niekiedy duże znaczenie. W końcowym okresie epoki feudalnej z produkcji drobno-towarowej wyrastały nowe formy produkcji kapitalistycznej. Część drobnych wytwórców przekształcała się w kapitalistycznych przedsiębiorców, podczas gdy równocześnie inni ubożeli, pomnażając szeregi proletariatu. W epoce kapitalizmu gospodarka drobnotowarowa stanowiła margines produkcji przemysłowej, zachowując większe znaczenie w krajach słabo rozwiniętych. Dużą rolę natomiast odgrywała w rolnictwie jako drobna gospodarka chłopska. Procesy rozwarstwienia wsi prowadziły do powstawania kapitalistów wiejskich i równoczesnego proletaryzowania się większości posiadaczy drobnych gospodarstw rolnych.
hudpleie adwokat gdańsk flagi