Ekonomia

Niejednokrotnie kupcy nie gromadzili pod jednym dachem robotników, lecz wydawali zamówienia wraz z surowcami drobnym rzemieślnikom, a później odbierali gotowe wyroby za umówioną zapłatą. Rzemieślnicy uzależniali się wówczas od kapitału handlowego i tylko formalnie pozostawali samodzielnymi wytwórcami. Była to produkcja nakładcza (chałupnictwo). Robotnicy manufaktur i chałupnicy utrzymywali się z zarobków pieniężnych, toteż chociaż były one skromne, pojawienie się nowych form organizacji produkcji powodowało wzrost popytu na produkty rolne i przemysłowe, a więc rozszerzenie rynku wewnętrznego. Dla manufaktury potrzeba też było większych ilości surowców niż w rzemiośle cechowym. Wszystko to wpływało na rozkład systemu feudalnego i stwarzało bodźce do rozwoju produkcji. Manufaktury i chałupnictwo były zalążkiem nowych stosunków produkcji, powstających w łonie formacji feudalnej, tzw. układu kapitalistycznego. Panującym sposobem produkcji pozostawał jednak nadal feudalizm, zaś wielcy posiadacze ziemscy — feudałowie byli klasą rządzącą. Przy istnieniu feudalnej organizacji gospodarki na wsi i w mieście możliwości rozwoju sił wytwórczych pozostawały ograniczone. Podstawową komórką organizacyjną była niewielka jednostka wytwórcza: gospodarka chłopska i warsztat rzemieślniczy.
lampy katowice budowa hal magazynowych Praca w urzędzie