Ekonomia

Już w okresie wspólnoty pierwotnej ludzie opanowali metody wytwarzania różnorodnych sprzętów, broni, narzędzi i odzieży. Produkcją tych przedmiotów zajmowano się jednak tylko na marginesie zasadniczych zajęć, tj. polowania, rybołówstwa, uprawy ziemi i hodowli. Człowiek pierwotny wykonywał sam lub przy pomocy innych członków wspólnoty, w której żył, narzędzia i odzież w momencie, gdy odczuwał ich brak. Produkcja ta miała więc na ogół charakter przypadkowy, nie stała się źródłem utrzymania odrębnych grup ludności. Sporadycznie między plemionami dochodziło do wymiany nadwyżek posiadanych wyrobów, przy czym nie miała ona formy transakcji kupna-sprzedaży, lecz wymiany naturalnej jednego przedmiotu na inny. Dopiero w okresie rozkładu wspólnoty pierwotnej i kształtowania formacji niewolniczej lub feudalnej następował wyraźniejszy podział zadań. W powstającym podziale pracy pewna część ludzi zaczęła specjalizować się w wykonywaniu głównie zajęć rzemieślniczych, rolnictwo zaś traktowała już tylko jako zajęcie uboczne, chociaż z nim nie zrywała. Rola rzemieślników w zaspokajaniu potrzeb społecznych rosła wraz z kształtowaniem się nowych systemów produkcji. W formacji niewolniczej zaspokajali oni przede wszystkim potrzeby właścicieli niewolników oraz wolnej ludności miejskiej. Natomiast w warunkach rozwiniętej gospodarki feudalnej z ich usług korzystały w zasadzie już wszystkie stany społeczeństwa.
Praca lubuskie detektyw konsultacje kartony