Ekonomia

Upadek Rzymu w 476 r. zakończył w Europie erę niewolnictwa, zapoczątkował zaś okres rozwoju stosunków feudalnych, których podstawą była feudalna własność ziemi. Społeczeństwo dzieliło się na dwie podstawowe klasy: panów feudalnych i chłopów poddanych. Ziemia, a ściślej biorąc rolnictwo, dostarczała środków egzystencji obu tym głównym grupom ówczesnego społeczeństwa. Przejściu od niewolnictwa do feudalizmu towarzyszyło wszędzie osłabienie lub wręcz zahamowanie życia gospodarczego. Zanik dopływu niewolniczej siły roboczej z konieczności powodował powrót do bardziej prymitywnych form życia, aż do momentu ukształtowania się nowych warunków produkcyjnych. Podstawą ich stały się lokalne, samowystarczalne gospodarstwa, opierające się na własnej produkcji rolnej, wytwarzające własne proste wyroby rzemieślnicze. Wymiana w bardzo ograniczonym zakresie obejmowała tylko najniezbędniejsze artykuły, jak np. sól lub żelazo. Ale w nowym ustroju społecznym zarówno rolnik, jak i rzemieślnik był zainteresowany w zwiększeniu efektów swej pracy, mógł korzystać z własnych pomysłów i udoskonaleń w znacznie większym stopniu niż jego poprzednicy w okresie niewolnictwa, co sprzyjało rozwojowi rzemiosła i rolnictwa.
Myślistwo zakładanie ogrodów Warszawa krs online