Ekonomia

Najstarszym ustrojem społecznym jest wspólnota pierwotna. Poziom sił wytwórczych umożliwiał wówczas człowiekowi zapewnienie nader skąpych środków utrzymania przy wytężonej pracy wszystkich zdolnych do niej członków społeczności. Bardzo silna była zależność człowieka od warunków przyrodniczych. Obrona przed niebezpieczeństwami i zdobywanie pożywienia wymagały ścisłego współdziałania wszystkich. W tych warunkach nie znano prywatnej własności, a różnice między członkami wspólnoty wynikały z cech naturalnych (wiek, płeć), nie zaś społecznych. Odpowiednio do tego dokonywano podziału dóbr, aby przede wszystkim zostały zaspokojone podstawowe potrzeby osób, od których zależał byt całej gromady. Słabość człowieka i ograniczone możliwości zdobycia pożywienia narzucały ówczesnej gospodarce charakter kolektywny. W skali całej gromady człowiek produkował przeciętnie tyle, ile potrzebował na swe utrzymanie; nie istniał zatem żaden produkt dodatkowy, czyli nadwyżka wytworzona ponad to, czego wytwórca potrzebował do zapewnienia własnej egzystencji. Odpowiednio też kształtował się świat pojęć ludzkich. Wielka zależność od sił przyrody uzewnętrzniała się w systemach wierzeń, które nakazywały czcić żywioły, decydujące o życiu i śmierci.
agencja pracy tymczasowej biuro matrymonialne 1 procent