Ekonomia

Społeczeństwo ludzkie w ciągu tysiącleci przechodziło kilka faz rozwojowych. Podstawowym elementem odróżniającym te fazy są stosunki produkcji, czyli stosunki między ludźmi, powstające w procesie wytwarzania, podczas oddziaływania człowieka na przyrodę. Charakterystyczną cechą społeczeństwa jest społeczny charakter pracy, współdziałanie miedzy ludźmi przy zdobywaniu środków utrzymania. W różnych okresach historycznych, w kolejnych etapach rozwoju, formy tego współdziałania kształtowały się jednak odmiennie. Duże znaczenie dla rozwoju społeczeństwa miało ukształtowanie tradycji i świadomości historycznej. Obejmowała ona niejako zbiorowe doświadczenie społeczności, które ułatwiało określenie zasad postępowania w życiu codziennym. W tradycjach zawarte zostały normy, regulujące wzajemne stosunki między ludźmi. Bardzo ważny element doświadczenia społecznego stanowiły umiejętności techniczne oraz formy organizacji pracy. Tradycja, historyczne doświadczenie społeczności, sprzyjały utrwaleniu określonych form współżycia między ludźmi, dawały im też poczucie bezpieczeństwa, gdy przestrzegali zasad postępowania ukształtowanych przez pokolenia. Czynnik ten miał jednak zarazem charakter konserwatywny, ponieważ wpływał na skostnienie form życia społecznego i ograniczenie jego perspektyw rozwoju. Jeżeli warunki bytu społeczeństwa, do których zdołało ono dostosować swój tryb życia, nie ulegały zmianie, konserwatyzm taki mógł być czynnikiem sprzyjającym przetrwaniu. Jednakże w okresach zmian, w obliczu nowych problemów, stawał się on czynnikiem destruktywnym, gdyż utrudniał przystosowanie się do nowej, zmienionej sytuacji.Społeczeństwo ludzkie w ciągu tysiącleci przechodziło kilka faz rozwojowych. Podstawowym elementem odróżniającym te fazy są stosunki produkcji, czyli stosunki między ludźmi, powstające w procesie wytwarzania, podczas oddziaływania człowieka na przyrodę. Charakterystyczną cechą społeczeństwa jest społeczny charakter pracy, współdziałanie miedzy ludźmi przy zdobywaniu środków utrzymania. W różnych okresach historycznych, w kolejnych etapach rozwoju, formy tego współdziałania kształtowały się jednak odmiennie. Duże znaczenie dla rozwoju społeczeństwa miało ukształtowanie tradycji i świadomości historycznej. Obejmowała ona niejako zbiorowe doświadczenie społeczności, które ułatwiało określenie zasad postępowania w życiu codziennym. W tradycjach zawarte zostały normy, regulujące wzajemne stosunki między ludźmi. Bardzo ważny element doświadczenia społecznego stanowiły umiejętności techniczne oraz formy organizacji pracy. Tradycja, historyczne doświadczenie społeczności, sprzyjały utrwaleniu określonych form współżycia między ludźmi, dawały im też poczucie bezpieczeństwa, gdy przestrzegali zasad postępowania ukształtowanych przez pokolenia. Czynnik ten miał jednak zarazem charakter konserwatywny, ponieważ wpływał na skostnienie form życia społecznego i ograniczenie jego perspektyw rozwoju. Jeżeli warunki bytu społeczeństwa, do których zdołało ono dostosować swój tryb życia, nie ulegały zmianie, konserwatyzm taki mógł być czynnikiem sprzyjającym przetrwaniu. Jednakże w okresach zmian, w obliczu nowych problemów, stawał się on czynnikiem destruktywnym, gdyż utrudniał przystosowanie się do nowej, zmienionej sytuacji.
klinkier magazyn magazyn do wynajęcia